Abimi çok uzun bir süredir tanımıyor olabilirim. Ama bu onun melek kalbini, çocuk ruhunu bilmiyor olduğumu da göstermez. Onu ilk gördüğüm anı anımsıyorum da gözlerinin altında ki torbalar ve kırmızı saçları beni korkutmuştu. Posterde onun tarafına bakmamak için her çabaladığım da gözüm onu kayıyordu. Fark etmeden yaklaştım ona. İlk biasımdı abim. Kore’yi tanıdıktan sonra k-pop da seçtiğim ilk biasım. Her şeyi yeni yeni keşfederken onu da keşfettim yavaştan. Bende ona ‘ay aşkım’ tarzı cümleler söylemeye çalıştım. Her seferinde içimde ona böyle hitap etmememi söyleyen bir ses belirdi. Bende bıraktım o tarz düşünceleri. Çoğu fanın onunla evlenmek istediği hayaller bende yoktu. Hiç kurmadım o tür hayaller.

Öz bir abim yok. Ama Tao’nun bana öz abimmiş gibi hissettirmesi, uzakta da olsa bir abimin olduğunu düşündürüyor. Yani benim bir abim var.

Geceleri uyurken aklıma abimle beraber eğlendiğimiz hayalleri doluyor. Charming Daddy’i her izlediğimde kardeşine de böyle mi davranıyor acaba? Sorusu aklımı kurcalıyor. Abimin ailesine çok değer verdiğini biliyorum. Ailesi değilim ama onun gözünde bir fanım ve abim fanlarını ailesi olarak görüyor. Her Hailang onun için ayrı bir önem taşıyor.

Dün konseri vardı. İzleyemedim. Üzgünüm. Bir parçam eksilmiş gibi hissediyorum. Sebep olarak sunmak istediğim bahaneler istersem gittikçe çoğalır. Ama hiçbirini söylemek istemiyorum. Sadece sanırım böyle olması gerekiyordu diyebilirim.

Gittikçe büyüyen başarısıyla abim, mükemmel. 7.8 milyon kişi online olarak izlemiş konserini. Mavi okyanustakileri saymıyorum bile. Comeback yaptığı şarkıları, sosyal medyada takip edilişi, konserleri, kendini geliştirişi… abimi örnek almalıyım. Yavaştan benim de kendimi geliştirmem gerekiyor ki… cümleyi nasıl tamamlayayım bilemedim.

Bugün doğum günün abi. Ne diledin? Cevabını en çok almak istediğim soru şuan bu.

Fanlar en çok sarılmak isterler idollerine. Hayalleri hep böyledir çoğunun. Sarıldıkları bedenin kokusunu merak ediyorlardır belki. Ben sarılmak istemiyorum. Öyle bir şansım olursa tepecekte değilim tabii. Ben sadece görmek istiyorum. O baktığında beni görmese bile ben onu görmek istiyorum. Kanlı canlı haliyle. Benim hayalim de bu. Abimi görmek istiyorum.

Hayalleri olan insanlar güçlü derler. O zaman ben kesinlikle en güçlüler arasında yer alıyorum. Çünkü abim hayallerimde bana şarkı söylüyor, saçlarımı karıştırıyor, benimle konuşuyor, kavga bile ediyoruz.

Tao’yu abim olarak görmemi saçma salak bir şey olarak bulanlara söylüyorum; siz ne anlarsınız ki? Hiç abimi gülerken gözlerine kadar güldüğü ana şahit oldunuz mu? Ya da manzarası harika olan bir yerin fotoğrafını çekmek için çocukca manzaraya koştuğu?

Çok gözyaşı döktüm ben abim için. Exo dan ayrıldığı zamanlar fanlar her onu kötülediğinde ağladım. Çektiği müzik videolarında onu yalandan dövüyor olsalar bile canının acıdığını düşünüp ağladım. Ayağı kötü olduğu, tekerlekli sandalye ile dolaştığı her gün, ağladım. Mutluluktan ağladığı her gün ağladım. Güldüğü gerçekten gözlerinin içinde ki parıltı ortaya çıkacak kadar güldüğü zaman mutluluktan ağladım. Eskiden çok ağlıyordum evet. Ama şimdi elde ettiği başarı içinde mutlu olduğu için mutluyum ve o mutlu olduğu için ağlamama gerek olmadığını anladım.

Bugün abim, her şeyim olan pandanın doğum günü. Bugün benim abimin oluşunun ilk günü. İçim de tarif edilemez bir mutluluk var. Sadece 16 gün sonra benim doğum günüm. Aynı ayda doğmuş olmamız bana kalp spazmı yaşatırken 16 gün fark olması daha da çıldırtıyor beni.

İyi ki doğdun abilerin en mükemmeli, en iyisi, en meleği. Daha uzun yıllar abim olarak kal. Her girdiğin yeni yaş sana mutluluk, başarı ve huzur getirsin. Ailenle mutlu ol abi. Gerçek Hailang olan tüm insanlar senin yanında abi. Seni seviyoruz ve seveceğiz. Sen bizim AB Style Kung Fu Panda’mızsın. Şeftalim benim. Daha nice sağlıklı uzun ömürler diliyorum.
#HappyZTaoDay