İlk Army olduğum zamanlar sene 2016 , BTS Daesang falan almış bende geçmişlerini iyice öğrenmeye çalışıyorum falan. Bir videoya denk geldim. Bir şirket partisinde sahneye çıkmışlar yeni çıktıkları dönem. Şirket partisi ? Palyaço mu bu çocuklar , müzik showları dururken neden alelade bir şirket yemeğinde şarkı söylüyorlar demiş çok üzülmüştüm. Ki bu yalnızca bir örnek.

En dipten geldiler diyoruz hep ama oranın izleri hala sırtlarında. Belki yaralar kapandı ama izler kaldı. Aynaya her baktıklarında bunu görecekler. Üstelik kendilerinin bile hayallerinin ötesinde bir yere çıktılar şimdi. Ve korkuları yavaşça alçalmak bile değil ”çakılmak”

Kendi ülkelerinde güç bela edindikleri saygı ve sevgiyi kaybetmekten korkuyorlar çünkü her şey tek bir ana bakar. Ne idolleri harcadı o ülke tek hatası ile.

Üstelik omuzlarında ”BTS her zaman sıkı çalışır ve iyi yapar” yükü var. Kendileri söylüyor ”Şeffaf olmaya çalışsak bile o şeffaf duvar oldukça kalın” diye. Ne kadar onları gördüğümüzü sansak da saklıyorlar. Saklamak istiyorlar. Bütün gerçeği asla öğrenemeyeceğiz ama yinede onları sevmekten vazgeçmeyeceğiz dün gece bunu öğrendik.

Bende iyi ki BTS’i tanımışım ve onların yanında olabilmişim dedim. Çünkü onlarda benim yanımda oldu. Müzik ile başlayan bu bağ başka samimi bir tavra evrildi. Onları müzikleri ile tanıdım ve müzik aşığı biri olarak mest ettiler beni. Lakin şuan biri oyuncu biri yapımcı biri koreograf olarak devam etseler bile hayatlarına her zaman desteklemeye devam edeceğim onları.

Of çenem düştü. Neyse bütün ödül alanları tebrik ederim. Bizim için duygu yüklü bir gece oldu. Fandomum üzülmeyelim. Onlar her zaman birbirlerine ve bizde hala onlara sahibiz 🙂