“- Yine de, zaman durmuyor
– Ne kadar üzücü veya acı verici olursa olsun
– Yaşamaya devam etmekten başka seçeneğin yok “

Dürüst olmak gerekirse, lisenin 3. sınıfını “19 yaş” olarak tanımlamak yerine, “sınav çocukları” olarak tanımlayan daha çok insan var.
Bu bizim onlu yaşlarımızın son yılı ve bunu kütüphanelerde harcıyoruz, stresli ve endişeli oluyoruz. Bu sınav tüm gençlik yıllarımı dolduruyor ve üzücü olan şey, özel bir şeye sahip olmamam. Ders çalışmaktan başka yapabildiğim hiçbir şeyim yok, bu beni daha da üzüyor ㅠㅠ

Ortaokul yıllarına geri dönebilseydim, ya tüm gücümle daha fazla çalışırdım ya da elimden geldiğince oynardım..
Koreli lise öğrencileri, fighting..

gönderi yanıtı:
[+396][-19]

1. [+129, -11] Sanırım 3. sınıf liselerinin neden intihar ettiğini anlıyorum. Harcadığınız çaba miktarına kıyasla içinde bulunduğunuz gerçeklik çok acımasız

2. [+62, -1] Fighting

3. [+59, 0] Umarım gençliğimiz, hayatta seçilebilecek farklı yollar olduğunu anlar. Toplumumuz, ders çalışma konusunda iyi olmayan ve bir üniversiteye gitmeyen insanlara çöp muamelesi yapıyor ancak insanların yalnızca bir alanda başarılı olması imkansızdır. Sahip olduğunuz her şeyi tek bir yola (geleceğe) odaklarsanız ve iyi sonuçlanmazsa, tüm yaşamınızın buna bağlı olduğunu ve hatta yaşamınızı sonlandırmak isteyebileceğinizi düşünürsünüz. Ama başarısız olsanız bile, iyi olduğunuz veya hoşunuza giden bir şey bulursanız, yaşamaya devam etmek için bir neden bulacaksınız..

4. [+51, 0] 17, 18, 19’uncu yaşlarımızın parladığımız yıllar olduğu sanılıyor ama bunun yerine hep okullarda veya akademilerde bulunuyoruz. Yapmak istediğim ama yapamadığım birçok şey var.
İnsanlar nasıl hala 20’li yaşlarımızın bizi beklediğini ve 20’lerimizin de gençliğimiz olarak kabul edildiğini söylese de, bu yaşlara artık geri dönemeyiz. Gençliğimizin son yıllarını böyle geçirmemiz çok üzücü ㅠㅠ

5. [+37, 0] Duraksamadan devam. Sıcak ama güç bulun. Kore’nin geleceği biziz !!

Kaynak: pann-choa