İnşaat mühendisliği öğrencisi, panik atak bozukluğu olan ve hayatının en çaresiz döneminde olduğunu hissedip kendini müzikle anlatmaya karar veren bir genç. Herkes kadar sıradan, herkes kadar gerçek. İlk bireysel sahnesinde “ben müzisyen Woo Won Jae, swag falan göstermeye gelmedim, 1 yıldır rap yapıyorum, kendimi en iyi anlatabileceğim müzik türü olduğunu düşündüğüm için rap yapıyorum, sadece sözlerimi dinleyin yeter”
Çocuğun küçük büyük her türlü performansı dolu doluydu, tek bir tane mi gereksiz cümle koymaz sözlerine, şiir gibi söz yazıyor çocuk, toplum ve ahlak üzerine, ruhsal iç bunalımları üzerine, gerçek hayat üzerine, herkesin empati kurabileceği, herkesin farkında olduğu ama kendisine itiraf etmediği şeyleri cesurca söylüyor. Ve bunları öyle zekice yapıyor ki dinleyenleri çoğu birçok detayı kaçırıyor, metaforları anlaşılmıyor bazen zira çok detaylı düşünüp yazıyor. Hayretler içerisinde izledim çocuğu.. Son sahnesinde ana-akım rapperlara attığı dissi de yazasım geldi:
“Daha kendine dürüst olmayı bilmeyen asalaklar
Prim kasmak dertleri
Baş olmuş ayaklar
Müzik yerine rap yapan onlarca çocuk
..Bıktırdı şu sığ swag
Tüm bunlar şaşı gözle kurulmuş bir tuzak
Nedir bu melez özentisi
…Para yine paradır ailem için de kazansam
Gerçeklik, kazanç ve anlaşma: modern çağın meselesi bunlar
Hiyerarşi, ön yargı, ayırımcılık
Söyleyin kim olabilir bu kadar cesaretli?
Bildiğin kadarını görürsün derler ya
Peki var mıdır bilmediği kadar alçakgönüllü olan
Annesi ve ilaçları (*antidepresan) olmasa rap yapamayacak diyorlar ya (bana)
İyi de rap yapan bunların kafası bomboş”

Bu çocuğu görünce, Yongguk programa katılsa nasıl bir figür olurdu gözümde canlandı ^^ Gerçekten aynı çizgideler, dürüst, cesur ve mahzun rap yapıyorlar.. Yongguk yeri geliyor politikaya da yer veriyor sözlerinde ama genel hatlarıyla yakın çizgide rap yapıyorlar. Tanışık olmalarını çok isterdim, bayıldım çocuğa T.T

Bir not da Tiger JK için, bu adam gerçekten çok dürüst, temiz, ilkeli biri.. Yaptığı işlerden de belli ediyordu kendini ama yarışmaa daha yakından tanık olunca dedim ki bu imaj değil, gerçekten böyle bu adam. Saygı duydum.. Woo Won Jae’yi binlerce kişi arasında farkettim, gözünü üstünden ayırmayıp, harcanmasına izin vermeyip, ona kol kanat geren de oydu. Gözü Won Jae’den başkasını görmedi. Diğerlerini sözleri ve tavırları konusunda tatlıca uyarırken, yeri geldiğinde lafını hiç sakınmadan gençlere güzel örnek olmalarını söylerken, Won Jae onun için diğerlerinin arasından sıyrıldı. Çocuğu gibi sevdi sahiplendi adam ^^ Babaç tavırlarına bayıldım ^^

(Not. School Rapper galibi Young B’nin bireysel sahnesi öncesi Zico çocuğun çok ünlü olduğunu, gençler arasında çok etkili olduğunu söyledi. Sonra çocuk bir rap yapmaya başladı, küfür ve s*ks dolu sözler. Herkes “pass” verirken bir tek Tiger JK “fail” verdi ve sebep belirtmesi gerekirken “bu yaşta bu ritme sahip olup böyle rap yapabildiğin için havalısın ama sen istemesen de bir yerden sonra sorumluluk alarak yaşaman gerek. Kelimelerin mermilerden daha etkili olabileceğinin farkında olarak havalı bir rapper olmanı isterim” dedi. Herkes kaldı öyle O.o Yine kendi takımından biri çok küfürlü sözler yazına müdahale edip “küfür edebilirsin ama bunun bir sebebi olmalı. Öylesine ve dolu dizgin küfredince sözler ucuzlaşıyor” gibi bir şey dedi ve çocuk sözlerini değiştirdi. Böyle müdahaleleri başka yapımcılar da yapmıyordu işin açığı. Tablo da yapımcı olarak yarışmadayken diğerlerine nazaran daha ilkeliydi, diss battle’da “aileleri karıştırmak yok” kuralı koymuştu mesela ^^ Bir Tablo bir de Tiger JK, ikisi de çok saygıdeğer gerçekten 🙂

Bir de Junoflo’dan bahsedip bitireyim, ne hayatlar var cidden ^^ Çocuk doğma büyüme Amerikalı. Dedesi torununun aile şirketlerinin başına geçmesini isterken o gidip tıp okuyor, sonra tıpı bırakıp rape başlıyor. Ailesinden boş işlerle uğraşıyormuş muamelesi görüyor. Kore’ye göç ediyor derken, Korecesi iyi olmadığı halde süreç içerisinde iyileştiriyor ve Korece rap yapıyor ^^ Çocuk sadece görselden ibaret değil yani 😉

Beenzino: Başladığı günden beri tarzını değiştiriyor ve her seferinde dinleyicisini şaşırtıyor. En beğendiğim şarkısı hala Dali, Van, Picasso ama en beğendiğim albümü Jazz prodüktörü Shimmy Twice ile yaptığı Life’s Like. Bu albüm Kore’de büyük patladı ve saygınlığını kazanmasının sebebi oldu.

Okasian: KHiphop endüstrisinin en üşengeç adamı. Yaşı 32’ye geldi hala bir albüm yayınlamadı ve yayınlamayı pekte istemiyor gibi. Daha çok modaya düşkün. Peaceminusone’da tasarımcı olarak çalışmaya başladı diye biliyorum. Umarım tekrar şarkı yapmaya başlar. Büyük bir yetenek ama çürüyor.

Giriboy: Justmusic son yıllarda(2014-2016) dalga geçilen bir şirket haline gelmişti. Üzerine C Jamm hapse girdi, Nochang müziği bıraktı, Blacknut davalık oldu, Vasco hapse girdi, Goretex’in albümü tutmadı. Ne yapacaklar bu sefer kesin öldüler derken. Giriboy, Kore’nin Ben Fero’su oldu. Üst üste yığınla hit çıkardı. Geçen yıl 3-4 albüm yayınladı ve hepsi büyük ses getirdi. Öyle büyük lyrical bir rapçi değil. Trap soundunu iyi kullanmayı biliyor.

Superbee: İdoller için Ghostwriting yaparak zengin oldu. Bir kaç yıl öncesine kadar ortalama bir hayat yaşarken şu anda full elmas kaplı yüz binlerce dolarlık saatler takıyor. TigerJK’in yanındayken çok ilerleyememişti. Daha sonra onun yanından ayrılıp Teddy’nin yanına geçti ve Yng&Rich Records’ı kurdu. Şu anda Kore’de en çok hit şarkı Superbee ve Uneducated Kid’ten geliyor.

BeWhy: Smtm4’te elendikten sonra büyük bir popülarite edindi ve Teddy ile yakınlaştı. Ona bir çok düet ayarladılar, Psy’ın turunda misafir sanatçı olarak tanıttılar ve bütün Kore’de ünlenmeye başladı. Daha sonra Smtm5’e girdiğinde zaten rüzgarı arkasına almıştı. Oradan sonra önünü alan olamadı. Ekip olarak çok başarılılar. BeWhy’ın yakın arkadaşı ve tüm MVlerini yöneten EumKo’da aşırı başarılıdır. Bir çok klipte görüntü yönetmeni olarak görebilirsiniz.

E-Sens: Tartışmasız GOAT. Ama pek aktif değil. Bütün underground rapçilerin saygı duyduğu fakat üst seviye rapçilerin adını ağzına almadığı biri. Çünkü Gaeko ve Choiza ile kavgalı. Bu yüzden sektörden sürülmüştü. Masta Wu yakın zamanda kendisini yanına aldı ve tekrar aktif olmaya başladı.

Changmo: Şu anda BeWhy’ın en büyük rakibi. Geçmişte bir dönem şarkılarında birbirilerine laf atıyorlardı. Changmo müthiş bir rapçi, büyük bir piyanist ve saygın prodüktör olma yolunda ilerliyor. Şu ana kadar en çok dinlediğim Khiphop sanatçısı Changmo’dur.

Ash Island: Paranoid’i bu yıl yapılan en iyi şarkılar arasında göstermiştim. Changmo ve The Quiett onunla ilgileniyor ve iyi yönlendiriyor. Daha büyük yerlere geleceği çok belli.

Skull: Kore rapinin en saygın isimlerindendir. Kush ile beraber YG altında çıkış yaptılar. Kore’de eskiden Türk rapindeki gibi dissleşmeler meşhurdu(2003-2008). Bir tarafta Skull, Kush, Teddy ve Masta Wu varken diğer tarafta Tablo, Gaeko, Choiza, Mithra Jin, Tiger JK, Bizzy, Yankie ve MYK vardı. Skull tek başına hepsi ile mücadele ettiği için büyük bir halk sempatisi kazandı. Iron, Smtm3’te Skull ile sahne alarak Tablo’yu hedef almıştı. Skull sahneden ‘Tablo ben hala zirvedeyim’ demesinin sebebi bu.
Bu kavgalar pek geçmiş değil. Hala devam ediyor ve birbiriyle uğraşıyorlar. Teddy ve Dynamic Duo hala kavgalı. Hatta son yıllarda Teddy ellerindeki tüm sanatçıları aldı. Zion T ve Peejay’i kendi şirketine aldı. E-Sens’i Masta Wu’nun şirketine aldı. Anda’yı YGX’e geçirdi. Crush’ı ise P-Nation’a aldırdı. Amoeba Culture’da şu sıralar kimse kalmadı.

Keith Ape: Kore’nin en sevilen ve en nefret edilen çocuğu. Bir çok kez Kore rapini eleştirdi ve bir çok rapçi tarafından disslendi. Trap Metal’in Kore’de öncüsü olduğunu söyleyebilirim. Cohort son zamanlarda tekrar mixtape ve soundcloud şarkıları yayınlamaya başladı. It G Ma büyük uluslararası hit olmuştu. Bir çok Amerikalı sanatçı ile çalıştı.

Benim en beğendiğim Koreli rapçi Keith Ape’tir. Türkiye’deki bir çok rapçide Keith Ape dinleyicisidir. Ezhel’de bunlardan biridir. Ezhel hatta ‘Hayır’ şarkısını Keith Ape’in ‘Diamonds’ şarkısını örnek alarak yaptı.