EXO üyesi Kai, solo çıkışını, sanatını ve kendini nasıl ifade etmeyi öğrendiğini anlatıyor.

Daha çok sahne adı Kai ile tanınan 26 yaşındaki Kim Jongin, Teen Vogue’a yeni çıkardığı kendi adını taşıyan ilk albümünü anlatıyor: “Kai’nin sınırsız olduğunu göstermek istedim.” Sözcük çok yönlüdür, sonsuz bir boşluğu ya da sınırsız bir varoluşu çağrıştırır, çekici olduğu kadar ürkütücüdür.

Kai ikincisine doğru meyillidir. Sesi – röportajımız sırasında yumuşak, ölçülü, düşünceli ve zaman zaman baş döndürücüdür – çok geniş alanda bir güven kaynağıdır. Sınırsızlık, birden fazla düzlemde var olma, birden fazla şey olduğunu kanıtlama fikri konusunda oldukça heyecanlı.

Kai’nin, 30 Kasım’da çıkışı sadece ilk adım.

“Sektörde bulunduğum yıllar boyunca birçok insan beni EXO’nun bir üyesi olarak gördü. EXO hayranlarımızın ve SuperM hayranlarımızın önünde performans sergiledim. İlk kez kendi adıma bir şey yayınlıyorum” diyor. “Bu albümde Kai’nin kim olduğunu insanlara göstermek istiyorum. Kai adı “açmak” anlamına gelir. Bu yüzden açık olmasını ve yeni bir yönümü göstermesini istiyorum.”

 

 

Yıl 2012 EXO güçlü mitolojik, yüksek konseptli bir başlangıç ​​hikayesiyle giriş yaptı. Kızıl güçlerin aralıksız saldırıları nedeniyle Hayat Ağacı’nın kalbi kuruduktan kısa bir süre sonra Kai, “Aynı gökyüzünü görecek ama farklı bir yerde duracak, aynı yerde duracak ama farklı gökyüzünü görecek” efsanelerinin bir parçası olarak, EXO’nun geri kalan üyeleriyle birlikte Dünya’ya indi. (EXO’nun orijinalinin iki gruba bölünmesine paralel olarak, biri Çin’in pop pazarına, diğeri Kore’ninkine odaklanmıştır.) Her üyenin kendi süper gücü vardır ve Kai’nin ki her zaman ne yapacağını bilmese de ışınlanmadır. “Lucky One” için müzik videosu sırasında, EXO’nun geri kalanı güçlerini kötüleri savuşturmak için kullanıyor, ancak Kai dans etmeye başlıyor.. (Yine de Kai’nin dans ettiğini gördüyseniz, bunun her şey kadar süper bir güç olduğunu bilirsiniz.)

*Yüksek Konsept: Basit bir şekilde açıklanabilecek ilginç ve çekici çoğu durumda benzersiz ve orijinal görünen bir fikre dayanmaktadır.

 

Bu Kai’nin başlangıcı olabilir, ancak o, bale ve caz dansına küçük yaşta bir ilgi duyan Güney Kore’nin Suncheon kentinde büyüyen üç kardeşin en küçüğü Kim Jongin tarafından hayata geçirildi. 17 yaşında Kai’nin kişiliğini üstlenerek, kısa süre sonra tanınacağı şeyin çerçevesini oluşturmaya başladı: akıcı, görünüşte sonsuz bir özgüvenle dolu büyüleyici dans stili, konsept değişikliklerinde kolaylıkla kendinden memnun bir biçimde sırıtıyor. EXO’nun popülaritesi, – Pyeongchang Kış Olimpiyatları gibi dünya sahnelerinde performanslar sergiledikleri şarkısı “Growl” dan kısa bir süre sonra stratosfere vururken, multi-milyon satan 9 üyeli grup, günümüz K-pop’unda en çok saygı gören gruplardan biri olmaya devam ediyor – Kai’nin Kore idol müziğinin en esrarengiz sanatçılarından biri olarak ünü ortaya çıktı.

Dualite, K-pop’un en sevdiği konseptlerden biridir ve Kai ile Jongin arasındaki sevimli zıtlık, kişinin ve sanatçının ayrıldığı yerin mükemmel bir örneğidir. Kai sahnede gizemli bir tablo çizer, kıvrak kendine hâkim olmaktan baştan çıkarıcı havaya ve sınırda küstahlığa kayar. Ancak sahnenin dışında, Jongin alışılmadık bir şekilde utangaçtır: grup üyeleri tarafından iltifat edildiğinde kızarır, genellikle kendi şifrelerini unutur (ve arkadaşlarından yardım etmelerini ister) ve yeğenlerine kafayı takmıştır.

Kai ile her bakış, her dönüş, her adım kasıtlı olsa da, Kim Jongin olabildiğince rolüne girme sınırlarından kurtulur. Bir düğmeyi açmak veya kapatmak kadar kolay olabilir, ancak bu Kai’nin ruhuna zarar vermiş olur. Bu bilinçaltıdır. “Kai benim rüya alemim” diyor. “Uyurken, sanki hayalimdeki karakter canlanıyor ve bu Kai oluyor. Ben daha normal, kendi halinde bir insanım. Bu sadece benim, ama Kai sahnedeki bir kişilik… Dans ederken ve tüm bu farklı konseptlerin üstesinden gelirken, [ben] sanki benim dışımda tamamen farklı bir insan bunu yapıyormuş gibi.”

 

https://www.youtube.com/watch?v=VjjKbrFJoxY&feature=emb_title

 

Ve EXO üyesi Kai bir tür karakter ise, solo sanatçı Kai ise başka bir kişidir. Kai’nin önizlemesini, her biri daha derine inen, sinematik bir konseptler aracılığıyla “ışınlandığı” bir kısa film şarkı örnekleyicisiyle önizledi “Hello Stranger” da sesi, telaşlı şehrin kargaşasındaki deniz feneridir ve sizi bunaltan şeyler hakkında konuşmak ister. “Reason”, Kai’nin acayip konuşmalar ve iddialı sosyetik kızlar denizinde ilginç, dikkat çekici prens olduğu modern bir peri masalıdır. Elini tut, köşeyi dön ve “Amnesia” da dar deri kıyafeti ve mullet saçı olan (K-pop’un başına gelen en büyük şeylerden biri olmaya devam eden bir saç modeli) ve asil bir fedakarlığa meyilli Kötü Çocuk Kai ile tanış: “Seni tanımadan önceki beni unut” diyor. Nasıl yapabilirsiniz?

“Başka hiçbir şey düşünme” diye mırıldandığında her biri Kai’nin farklı bir versiyonuna sahip çok sayıda aynanın içinden geçiyoruz. Aynalar uçsuz bucaksız bir manzaraya açılana kadar bu ilgiyi koruyor. Şimdi, kendine ait bir aynaya bakan – dantel ve yumuşak beyazlarla kaplı ve arzularını açıkça dile getiren “Nothing On Me”, onun rahat ve kendinden emin hassasiyetli versiyonu. Hikaye, ağır, bedensel sentezleri ve Noir kurgusuyla geçmiş yıllara bir geri dönüş olan “Ride Or Die” ile bitiyor. Tam bir daire anıdır; Bu Kai, filmin ilk birkaç saniyesinde bir hologram olarak gördüğümüzle aynı kişi. Tüm bu süre boyunca, bizi şarkılar arasında çeken aynalar pencerelerdi, Kai’nin zihninin koridorlarında bir yolculuk, sonuna kadar bizimle “ride or die” olacağına dair kendine güvenen bir güvence ile sona erdi.

*Noir: Yavaş bir tempoya sahip ve kara film konseptine uygun müzik

*Ride or Die: Her ne pahasına olursa olsun, birisiyle (eş, dost, sevgili vs.) sonuna kadar gitmek, onun yanında olmak gibi bir anlama gelmektedir. İyi günde, kötü günde ve sonuna kadar gibi kısa anlamları da bulunmaktadır.

 

“Her şeyi yapabileceğimi ve her şeyin mümkün olduğunu göstermek istedim” diyor. “Bu ışınlanma ve Kai gibi bir sanatçı olarak sahip olduğum sınırsız olasılıklar arasındaki bağlantı. Bu farklı tarafların hepsinin Kai olduğunu, kendim olduğunu göstermek istedim.” Ve albümü yapma sürecinde kendisi hakkında çok şey öğrendi. “Dürüst olmak gerekirse, tüm bunlara kendi başıma hazırlanırken oldukça stresliydim, ancak bu süreç boyunca kendim hakkında çok şey öğrendiğimi düşünüyorum. Bir sanatçı olarak sadece kendim değil, [aynı zamanda] bir insan olarak kendim hakkında çok şey var: kişiliğim, stresle nasıl başa çıktığım ve sadece… bir insan olarak nasıl olduğum.”

Işınlanma, Kai’nin diğer sanat biçimlerini benimseme ve sanatsal sözlüğünü genişletmeye devam eden ilgisi için uygun bir karşılaştırmadır. Bu geleneksel tarzın, modanın ve erkekliğin kısıtlamalarıyla oynamakla geliyorsa, öyle olsun. Sanatı gibi, terzilik ifadesi de sınırsızdır: “Don’t Mess Up My Tempo” da koroyu vurgulamak için giyilen göbeği açık tişörtünden, bize 2018’in en unutulmaz hayran kameralarından birini veren; açıkçası kendi müzesini hak eden “Love Shot”taki gömleksiz kırmızı takım elbisesinin, ateşli kırmızısının yumuşak ama tehlikeli kombinasyonundan ve Kai’nin öne çıkan potpurisinde dantellerin spor yapmasına kadar… Her kıyafet, sözcük sonundaki dönemdir ve kendi zamanının ruhunu detaylarıyla gösterir.

“Kariyerim ilerledikçe, modanın kendisi sahnede kendimi ve ben olduğumu ifade etmenin bir yolu haline geldi” diyor. “Bu sadece şarkıyı veya konsepti ifade etmekle ilgili değil. Yeni şeyler denemenin ve insanların ne denediğimi fark etmesini sağlamak benim için çok önemli. Aslında insanların daha sonra referans vermeleri için örnek olarak denediğim stillere dönüp bakmalarını istiyorum. Moda, benim kendimi geliştirmem için gerçekten önemli bir şey haline geldi.”

Bu birçok konseptin kalbinde hem Kai kişiliğinin hem de Jongin olarak hayatının hareketi vardır. Kim Jongin ve Kai, ister EXO’nun bir parçası olarak ister kendi başına dışarıda olsun, dünyaya temel bir duyarlılığı ve elbette, sanatının temelini oluşturan tekil, senkronize bir ritmi paylaşıyor.

“Daha gençken ve dans etmeye ilk başladığımda, sanırım sadece dans etmeyi seviyordum. Dans sanatına dalmıştım” diyor. “Bunu yapmayı seviyordum, ama bir sanatçı olarak ilerledikçe, kariyerim büyüdükçe, dans sadece yapmayı sevdiğim bir şey haline gelmekle kalmadı, aynı zamanda sahnede ve seyircilere kendimi ifade etmek için de bir araç haline geldi. Dans, artık hayatımın yarısından fazlasının bir parçası oldu. Onsuz yaşayamayacağım bir arkadaş gibi.”

 

https://www.youtube.com/watch?v=Fc-fa6cAe2c&feature=emb_title

 

 

Kaynak: Teen Vogue