Yaptığı etkileyici konuşmalar ve ustaca yazılmış şarkı sözleriyle tanınan BTS‘in lideri RM, zorlu geçen 2020 yılını uğurlarken paylaştığı mektupla bir kez daha ARMY‘lerin kalplerine dokundu.

RM 1 Ocak 2021

2020 gidiyor.

Özel olacağını düşündüğümüz, ancak herkesin beklentilerine kahkahayla gülen bir yıl oldu. Seyircisiz, tezahüratsız bir sahne… Bu hiç mantıklı geliyor mu? Gerçekten geliyor mu?.. Dün ve önceki gün stüdyodaki bekleme odasında, her seferinde aynı görünen sandalyede otururken, bunun hakkında düşünüp durdum… Gerçekten de saçmalığın mantığa büründüğü bir zamana geldik.

Bu acizlik duygusu, kayaların arasına düşen bir su damlası gibi düşüncesizce derinleşiyor. Ayağa kalkıp, başarısızlığı temsil eden her şeyle savaşmam gerektiğini hissediyorum ama benden sadece olduğum yerde kalmamı isteyen parmaklar, durmamı söylüyor. Defalarca kitap okumak, ‘temassız’ ile başlayan alışılmadık şeyleri denemek, evde spor yapmak, paket servis yiyecekler yemek. Bu, küçük odalarımızda yapabileceğimiz her şeyi yaptığımız bir yıl değil miydi? Gerçi hala öyle devam ediyor…

Mazeret kabul etmeksizin, zaman akıyor ve dünya dönüyor. Hiç gitmeyecekmiş gibi hissettiren yılı uğurlarken, yeniden baharın gelmesini bekleyen insanlar hayatta kaldı. Bahar, bu kez gerçekten gelir miydi ki? ‘Bahar’ gibi gerçek bahar gelir miydi ki? Sanırım bizler en nihayetinde, uykudan uyanmak için ince bir umut dalına tutunmaya ihtiyaç duyan insanoğluyuz. Kalbime bir kez daha, sevildiğimi ve şu sürecin, soğuk kışın ortasında bile şefkatle ilgi gördüğümü kazıyor ve kolay kolay kırılmayacağımı kendime sıkıca tembihliyorum. Hiç kimse olmasa bile; ben, dinliyorum.

Bu yılı gönderirken, kısa ve sakin bir mektup yazmak istedim. Fakat birbirini takip eden kelime yığınına baktığımda; sanırım kocaman, güzel bir ağaç olmak için daha uzun bir yolum var. Her gün budandıktan sonra bile, net ve belirsiz sözler ve kuruntular büyüyüp, enseme tırmanıyor. Sanırım ben, tam olarak böyle biriyim. Boşlukta sallansa bile, elimi uzatmadan yaşayamayacağımı düşünüyorum. Çevremdeki yetişkinler, ‘Öfkesini biraz olsun dışa vurması gereken bir tipsin.’ diyor. Fakat bu, sadece öfke değil; ÖFKE!

Geçenlerde, havada ince tozun olmadığı bir gün bile beni, eskisinden çok daha fazla mutlu etti. Mutlu olma eşiğim dibe vurmuş olabilir mi? Kolayca tatmin olsam, iyi bir şey olur muydu? O halde, şu anda sizlerin karşısında gerçek bir performans sergileyebilsem nasıl olurdu? Eskiden gayet olası olan bir şey, artık rüya gibi geliyor.. Hahaha. Bu yılı, değerli şeylere yeteri kadar kıymet vermeyen geçmiş benliğim için bir ders olarak alacağım. Henüz tam olarak fark etmemiş olsak da; 2020, bize birçok şey öğretmiş olmalı. Yalnızca, farkına varmamızın çok uzun sürmeyeceğini umabilirim.

Gün batımı saçakların kenarında asılı. Bu mektubu; benim gibi havada süzülen, bu mavi noktada [dünyada] bir biçimde kalmaya çalışan toz zerreciklerine ve bizi tehdit edip tüketmeye çalışan, dışarıdaki tanıdık soğuk gülüşlere ve kurallara yazıyorum – ne olursa olsun, bu yıl boşa gitmedi.

Nihayetinde düşünebildiğim tek kelime ‘sevgi’, ama daha iyi ve yıpranmamış kelimeler arayarak yazıyorum. Tüketici olabilecek şu günlerde, bu yorucu yolculukta isteyerek yanımızda olduğunuz için teşekkürler.

Sadece sağlıklı kalmanızı ve birlikte çokça gülmeyi diliyorum. Daha çok ‘bahar’ gibi olan baharlara doğru yürüyelim! Bu yıl da çok çalıştınız. Umarım, gücünüz olabiliriz.

Unutmayın, baharı erteleyemezler.

Yeni yıl için en iyi dileklerimle!

(-) (__) (-)

Namjoon

Kaynak: Weverse