Çaylak grup ENHYPEN, şöhrete ilk adımlarını yansıtan bir mini albümle ilk geri dönüşlerini yaptı.

Hayallerinize ulaştığınızda, yaşıyor olabileceğiniz herhangi bir olumsuzluktan bahsetmemek için genellikle söylenmemiş bir toplumsal baskı vardır. Şikayet edin ve nankör görünme riskini alın ya da size ne kadar şanslı olduğunuzu hatırlatan toksik bir pozitiflik barajıyla yüzleşin.

Çıkışlarından bu zamana kadar başardıkları şeyler şaşırtıcı görünüyor. Heeseung, Jay, Jake, Sunghoon, Sunoo, Jungwon ve Ni-ki‘den oluşan grup, 2020’de ilk albümleri “BORDER : DAY ONE” ile ilk gün satış rekoru kırdı. Kasım ayındaki ilk çıkışlarından sonraki iki ay içinde, dört tane ‘Yılın Çaylağı‘ ödülü kazandı. İlk sürümdeki şarkıların kusursuz kalitesinden bahsetmiyoruz bile. Yeni hayatlarına atladıktan sonra dengelerini kaybetmiş hissetmelerine şaşmamalı.

“Cennetteymişim gibi hissediyorum“, “Intro : The Invitation” ile birlikte keyifli bir şarkı söylüyorlar, ancak ütopyayı bulma duygusu uzun sürmüyor. Daha karanlık olan pop-rock başlık parçası “Drunk-Dazed“de, her şeyin içine giriyorlar ve utanmadan her şeyden endişeleniyorlar. Jake, “Dürüst olmak gerekirse, korkuyorum / Dünya dönen bir bardakta sarhoş ,” diye gözlemliyor: “Kenarda yanan kalbim / Ama sadece kalmak istiyorum .”

Daha sonra, “Mixed Up“ile, onları spot ışığında olmanın tuzaklarıyla boğuşurken buluyoruz. Lider Jungwon, kendisi ve grup arkadaşları hakkında ayrıntıların “ana karakter” ve ” lgi odağı” haline gelmesiyle “Dünya birdenbire alt üst oldu” diye yakınıyor . Yine de şarkının sonunda, Heeseung‘un söylediği gibi dedikoduları susturmaya hazırlar: ” Sana göstereceğim, dikkatli bak / Bu benim .”

Yönelim bozukluğu, ” BORDER : CARNIVAL“dan geçen sonik bir temadır. Büyük ölçüde konuşulan “Intro : The Invitation” kelimesinde müzik, sarmal psikopatlıktan sessiz, huzursuz dronlara tekrar geri dönüyor. “Drunk-Dazed“, bir partinin gürültüsünden uzaklaşırken onları duymak için eğildiğinizi hissettirecek şekilde üretildi. Uzaktaki bas, kelimelerin kenarlarını sararak, sizi kozaya sokmaya zorlar. Bu arada, “Karmakarışık”, hip-hop ya da rock gibi etkinin ön plana çıktığı şekilde, parça parça sendeliyor.

Bu mini albümde yalnızca bir gerçek yanlış adım var. “Not For Sale“ın arkasındaki fikir yeterince ilginç – sonsuza dek vermek istediğiniz biriyle tanışmanın ışığında bir şeyi geri almak için bir şeyler vermeniz gerektiğine dair Z Kuşağı inancını inceliyor. Yine de, işlerin aksadığı bir yerde bulunuyor. Rahat bir pop biçimini alıyor ama o kadar rahat ki, sizi içine çekmeden hoş bir şekilde süzülüp bir izlenim bırakmayı unutuyor.

ENHYPEN için her geri dönüş, başka bir zafer olmaya devam edecekmiş gibi görünüyor.