BTS süperstarı, HOPE ON THE STAGE turnesiyle New York’a umut ve tutku getirdi. 

 

j-hope, Barclays Center‘daki sahne şovunda bir dizi soruyu düşündürdü: Ya hiç umudu, hayali, tutkusu, vizyonu olmasaydı?

BTS‘te bu parlak, hırslı dansçının oynadığı rolü bilen herkes, bu fikirlerin onun için neden bu kadar lanetli olduğunu tam olarak bilir ancak ilk solo albümü olan 2022’nin karanlık bir şekilde içe dönük Jack In The Box‘ında bu kişiliği sorguluyor: “Kendime onlarca kez sordum / Gerçekten öyle miyim? / Umutlu, iyimser, her zaman yüzümde bir gülümsemeyle.”

Ancak açılış seti herhangi bir şüphe uyandırdıysa, şovun geri kalanı onları çürüttü. j-hope, mixtape’i ve SoundCloud’da yayımlananlar, Billboard Hot 100’de yer alan BTS hitleri ve yeni solo teklileriyle turneye çıktığında, tamamen kendi unsurundaydı (“suya kavuşan bir balık” diye övündüğü gürültülü, rock-rap “MORE”da), yukarıda belirtilen tüm niteliklere fazlasıyla sahip olduğunu kolayca kanıtladı. “En mutlu olduğum an sahnedeyken oluyor“, diye paylaştı bir noktada ancak bunu kelimelerle ifade etmesine gerek yoktu: “Sizler anlayabiliyorsunuz, değil mi?”

Perşembe gecesi (13 Mart), j-hope‘un ABD’deki ilk solo konseri olabilir (2022’de Lollipalooza seti onu büyük bir ABD festivaline başkanlık eden ilk Koreli sanatçı yaptı) ancak bu önemli olayı mütevazılıkla ve biraz da hayran hizmetiyle ele aldı. Seyircilere gülümseyerek, “Bu anlamlı günde buradasınız,” dedi. “Ve ilgi odağı sizsiniz.”

Yine de, solist olarak bir başka büyük ilki gerçekleştirdiği için tüm gözler haklı olarak j-hope‘un üzerindeydi.

İşte New York konserinden 7 önemli nokta.

 

J and Box(es)

Bir solo konseri, BTS konserleri ile kıyaslamak mümkün değil. 7 üye, ses ve görsel olarak kendi sanatsal kimliklerini oluşturdular — hepsi gezegenin en büyük erkek grubunda aktif olarak yer alırken. j-hope‘un sahne işçiliği, SUGA‘nın 2023 AGUST D turnesinden tamamen farklı ancak ikisi de ayrıntı düzeyleri açısından karşılaştırılabilir: SUGA, sahneyi o kadar basitleştirdi ki, sonunda yerde performans sergiliyordu, j-hope ise neredeyse her şarkı için kendini yeniden yapılandıran kutularda kendini yükseltti.

Kaldırılan kutular şov için o kadar önemliydi ki, j-hope elinde birinin minyatür cam kopyasıyla sahne arkasından çıktı. “Çok özel, bu yüzden bırakacağım” dedi gülerek.

 

Sokaklara Taşmak

Başarılı dansçıların bile desteğe ihtiyacı vardır ve j-hope‘un topluluğu, Gwangju sokaklarında işbirlikçi bir dans ekibinin parçası olarak köklerine saygı göstermesine yardımcı oldu. Hope On The Street, Vol. 1’in “lock / unlock”, “i don’t know” ve “i wonder…” adlı lo-fi, eski tarz hip-hop’ına popping, tutting ve daha fazlası eşlik ediyor. Sahnedeki her bir kişi, dansçılardan canlı gruba kadar tek tek isimleriyle anıldı. İşte çiçek böyle verilir.

 

Sanatsal Bir Tekli İlk Çıkış

j-hope‘un son teklisi Sweet Dreams (feat. Miguel), rapçi için bir çıkıştı, çünkü solo diskografisinin çoğundan çok daha açık bir şekilde romantikti. Sonra perşembe günkü şovda yepyeni bir tekli MONA LISA‘yı sergiledi, bu daha da büyük bir değişiklik: “Stres ve Louis’i benden alma şeklini seviyorum” diyor şehvetli şarkıda. Şu koreografiyi de ekleyin? Louvre için hazır bir sanat eseri.

 

Bir Tarih Dersi, Bangtan Tarzı

SUGA, turnesi için set listesine birkaç sertifikalı BTS klasiği (ahem, “땡 (ddaeng)”) eklerken, j-hope, ARMY’leri kısa ama etkili bir hafıza yolculuğuna çıkardı. Bölümü 1 VERSE ile başlattıktan sonra –ilk solo çalışması– ve mixtape’i HOPE WORLD’ten seçimler yaptıktan sonra adrenalin Airplane pt. 2, MIC Drop ve Silver Spoon solo çalışması için yükseldi. Dis-ease ve Outro : EGO ile sona erdi; ancak bu şarkılar, COVID-19 tur iptalleri nedeniyle şimdiye kadar hak ettiği yeri alamadı.

 

Daima OT7

Geçtiğimiz birkaç yıl uçup gitti, bu yüzden BTS‘in 2022’den beri ABD’de bir konser düzenlemediğini unutmak kolay. Yine de hayranlar pratikten uzak değil. Kalabalığı memnun eden MIC Drop’un ateşli girişi yükselirken, ARMY’ler OT7’nın tüm hayran tezahüratını —yani 7 ismi birden— haykırırken j-hope, batonuyla bir şef gibi kolunu salladı. İlk askerlik sonrası BTS turnesinin geri sayımı şimdi başlıyor.

 

Hobilingo

j-hope, konser boyunca İngilizce cümleler hazırladı ancak gecenin sonuna doğru biraz spontanelik yapmak için ana dilinde serbestçe konuşup konuşamayacağını sordu. Ancak bir şartı vardı: Bu izni Korece istiyordu ve seyircilerden “한국말 해줘!” (Lütfen Korece konuşun!) diye bağırmalarını istiyordu. Başka bir yerde j-hope kalabalığa “병” ve “아니야” (Disease ve hayır) şeklinde karşılıklı konuşmalar yaptırdı ve ardından “Siz Korece konuşuyorsunuz!” diye şaka yaptı.

Becky G‘nin, Chicken Noodle Soup mısralarını kolaylıkla benimseyen çok dilli kalabalık için İspanyolca da sorun değildi: “Ninguna de estas mujeres tiene el flow que tiene Becky / Latino americano, soy de aquiii.”

 

Yeni Bir Umut

Hepimiz şu anda biraz umuda ihtiyaç duyabiliriz ve j-hope’un bunu sağlayacağına güvenebiliriz. Solo çalışmalarında karmaşıklıktan kaçınmasa da, JITB’deki pandora kutusu alegorisinin de önerdiği gibi, ışık her zaman karanlığı takip eder. Bu nedenle, tekrarı tepeden tırnağa iyimserlikti. = (Equal Sign), toplumsal yorumu getirdi – bir BTS ticari markası – “gelecek” ise ileride parlak bir yol çizdi; eski dans ekibinin adına bir gönderme olan NEURON, asla söndürülemeyecek kadar derin köklü bir tutkunun hikayesini anlattı.

 

Bu bizi başa götürüyor: Peki, ya j-hope‘un umudu, hayalleri, tutkusu, vizyonu olmasaydı? Umarım cevabı asla bilemeyiz.

 

 

 

Kaynak: Billboard