Yazıya başlamadan önce ‘Buzdaki İzler‘ adı verilen kısa pasajı sizinle paylaşmak isterim.

Buzdaki İzler

Donmuş bir gölün kıyısında durmuş, paten kayan birinin alıştırmalarını seyrediyordum. Acemiliği çoktan geride bırakmıştı ve hayatta pek az ideal için harcanan bir çabayla kendini dönüşlere, bükülüşlere, dolanışlara ve geri dönüşlere bırakmıştı. Yine de bunları kolayca ve rahatlıkla başardığı söylenemezdi. Dizleri övgüyü hak etmeyen bir biçimde bükülüp kasılıyor, kolları havada ki hayali bir karşı ağırlığa doğru uzanıyor, bedeni ruhunun çizdiği eğrilere hantal bir isteksizlikle uymaya çalışıyordu. Bu zarafetten uzak gösteriyi izlemeyi bıraktım ve bir süre sonra oraya indim. Bir de ne göreyim? O patencinin buzda bıraktığı izler bir kuşun gökte çizdiği kavisler kadar latif ve büyüleyiciydiler.

Böyle bir şeyin mümkün olabilmesi beni enikonu mutlu etmişti. Hareketlerimizin tüm hantallığı, tüm beceriksizliği, tüm iğretiliğine karşın öyle çizgiler çekebiliriz ki, genel görünümümüzün yetersizliği o narin ve hafif izlere yansımamıştır hiç. Bunu yalnız ayaklarımızla mı yapabiliriz? Yukarıya doğru da olamaz mı, biz şaşkın ve dengesiz bir biçimde sendelerken ruhumuz, betimledigimizde güzelliği ve değeri hiç belli olmayan, ama bir tanrının gözüne ve gönlüne hoş gelecek bir iz bırakıyor olamaz mı?

Georg Simmel’ın “Öncesizligin ve Sonrasızlığın Işığında An Resimleri” kitabında yer alan bu pasajı; Idol hayatına saygı duyduğum ve çabalarından ilham aldığım, BTS‘in lider vokali; küçükle küçük büyükle büyük olan, denge ve uzlaşı ismi Seokjin’e, Epiphany yıl dönümü dolayısıyla adamak istedim. Bu küçük hikayeyi ilk okuduğumdan beri aklıma gelen tek işim Seokjin. Ona duyduğum minnet ve saygıyı yeterince ifade edemediğimi fark ettim.

Seokjin, debut itibariyle vokali ve dansı nedeniyle eleştiri alan biri ancak onu takip edenlerin inkar edemeyeceği bir şey varsa da o, grup içinde kendini en çok geliştiren, sıkı çalışan isimdir. Ve ne yazık ki bizim zerafetten uzak diye nitelendirdiğimiz o sürecin Seokjin de farkındaydı. Ilk solo projesi olan Awake, tema olarak onu aşağı çeken başarısızlık hissi ve her ne olursa olsun yedi üyeyi koruma güdüsüyle ortaya çıktı.

Idol aynı zamanda “Mom” , “I Love You”, ve “In Front Of The Post Office In Autumn”  şarkılarını coverlayıp fanlarıyla paylaşmıştır.

Her ne kadar bugün adı visual/görsel olarak öne çıkıyor olsa da, o betimlenen güzelliği ötesinde bir ruha sahip olan, başkalarının mutluluğunu gülüşüne sebep kılan, nazik ve duygusal biri. 

The post Kim Seokjin Analizi: “Sevmem Gereken Kişi Benim” #HappyEpiphanyDay appeared first on KoreZin.