“1. Sadece odanızda kalmak
2. Uyku düzeninizi karman çorman etmek
3. Elektronik cihazlarınızı yakınınıza yerleştirmek (özellikle uyumadan önce veya uyanmanıza yakın)
4. İçinizde olumsuz bir his uyandıran (sizi rahatsız eden) birçok şeye bakmak, hemhal olmak
5. Belirgin planlar yerine irrasyonel hedeflere odaklanmak
6. Mutluluğu bulamadığınız fantezilere güvenmek
7. İçgüdülerinizi takip etmek! (Gece geç saatlerde uyumak, sadece yapmak istediğiniz şeyleri yapmak vb)”

Bu lanet olası ben…
Bunlardan kaç tane yapıyorsun? Ben hepsini yapıyorum

gönderi yanıtı:
[+579][-30]

1. [+355, -73] Bunları yaparak hayatınızı nasıl mahvedebilirsiniz? Hepimiz zaten öleceğiz, o yüzden hepsi boşuna. Yani ölmeden önce istediğin gibi yaşamak hayatını mahveder mi? Tabii ki, yapmak istediğin şeyler değerliyse daha iyi olur, ama istediğini yaparak başkalarına sıkıntı yaratıyor da olmazsın. Mutlu olduğum sürece, bunlar neden önemli? Böyle yaşamak depresyondan çok daha iyi

2. [+80, -1] İnsanlar depresyonda değiller çünkü bu şeyleri yapıyorlar, bunlardan yaptıkları için mi depresyondalar?

3. [+78, -1] 6 haricinde hepsini yapıyorum

4. [+50, -2] Bunları yaparak bir yıl yaşadım. Ben de böyle yaşamadan önce, böyle yaşadığım için mutlu olacağımı düşündüm. Ama ben hiç mutlu değildim. Sadece vaktimi boşa harcadığımı fark ettiğimde daha da üzgün hissettim. Hiçbir şey yapmıyordum ve tüm gün telefonumda ya da bilgisayarımdayken kendimi odamda tutuyordum. Gerçekten işe yaramaz bir insan olduğumu hissettim. Dış dünyayla bağlantınız kesildiğinde, sadece delirirsiniz. Cidden, evci bir insan olsanız bile, aylarca dışarı çıkmazsanız ve sadece evde kalırsanız, kendinizi depresyonda hissetmeye başlarsınız. Bunları yaparak mutlu olan insanlar mutlu çünkü bunları uzun süredir yapmıyorlar. Böyle bir yıl geçirirseniz pişman olacaksınız. Herkesin senden daha fazla ilerlediğini ve geride kaldığını hissetmeye başlayacaksın. Sonunda daha tembel + yıpranmış hissedeceksin.

5. [+45, -2] Eğer böyle yaşayamazsam, sadece strese girerim.

6. [+28, 0] Okulu bıraktıktan sonra birkaç aydır böyle yaşıyorum. Ama cidden, bu yapmanız gereken bir şey değil… 1-2 ay boyunca güzeldi ama 3. ve 4. aydan sonra, gerçekten suçluluk duygusunun toplandığını hissetmeye başlarsınız. Sadece kendinizden nefret etmeye başlıyor ve başkalarının gerisinde kaldığınız konusunda endişelenmeye başlıyorsunuz. Dışarı çıkma dürtüm vardı ama tembellik ve korku yüzünden sadece odamda kaldım. Şimdi daha iyi hissediyorum ama o zamanlar depresyon da yaşadım. Gerçekten insanlardan korkmaya başlamıştım

Kaynak: pann-choa